آموزش راهنمایی خرامه 90-89

باسمه تعالی

برنامه امتحانی نوبت دوم مدرسه راهنمائی امام رضا(ع) خرداد ماه89

ایام هفته	تاریخ	اول	دوم	سوم
چهارشنبه	29/2/89	قرآن	قرآن	قرآن
پنج شنبه	30/2/89	دینی	دینی	دینی
یکشنبه	2/3/89	ریاضی	ریاضی	ریاضی
سه شنبه	4/3/89	عربی	عربی	عربی
پنج شنبه	6/3/89	جغرافی	جغرافی	جغرافی
یکشنبه	9/3/89	زبان	زبان	زبان
سه شنبه	11/3/89	اجتماعی	اجتماعی	اجتماعی
پنج شنبه	13/3/89	تاریخ	تاریخ	تاریخ
یکشنبه	16/3/89	حرفه وفن	حرفه وفن	حرفه وفن
سه شنبه	18/3/89	علوم	علوم	علوم
پنج شنبه	20/3/89	انشا	انشا	آمادگی
شنبه	22/3/89	انشا	انشا	املاوانشا

نکات لازم وضروری:

1-حداقل نیم ساعت قبل از برگزاری آزمون در مدرسه حضور داشته باشید.

2-غیبت در امتحانات به منزله( صفر) تلقی می گردد.

3-وسایل مورد نیاز را به همراه داشته باشید.

4-به صبحانه فرزندانتان اهمیت بدهید تادر روز آزمون مشکلی پیش نیاید.

5-هرگونه تقلب در امتحانات (صفر)منظور می گرددوطبق قانون باشما رفتار می شود.

6-برنامه امتحانی راتاروز آخر آزمون داشته باشید تافراموش نکنید.

7-امتحانات راس ساعت 30/9صبح درمدرسه راهنمائی امام رضا(ع)برگزار می گردد.

به امید موفقیت همه شما دانش آموزان عزیز در کلیه امتحانات

عزیز زارع

مدیر مدرسه راهنمائی امام رضا (ع)

+ نوشته شده در سه شنبه سی و یکم فروردین ۱۳۸۹ساعت 22:9 توسط عزیز زارع کارشناس آموزش راهنمایی |

شغل و رضایت شغلی

بسم الله الرحمن الرحیم

اشتغال از جمله مسائلى است كه همواره ذهن انسان‏ها، دولت‏ها و ملت‏ها را به خود مشغول داشته است.هر چند شغل و حرفه به ظاهر، به بعد اقتصادى - معيشتى انسان‏ها مربوط مى‏شود، ولى با بعد فردى، خانوادگى، اجتماعى، سياسى و فرهنگى آنان نيز ارتباطى تنگاتنگ دارد.رضايت‏شغلى حوزه‏اى است كه در آن ديدگاه‏هاى روان‏شناختى اجتماعى، جامعه‏شناختى، اقتصادى، علوم سياسى و تربيتى هر يك به سهم خود در آن سخن گفته‏اند.امروزه در هر كشورى، هزاران هزار شغل و حرفه وجود دارد كه افراد به آن اشتغال داشته و از اين طريق، به زندگى خود ادامه مى‏دهند.آنچه همواره مورد توجه روان‏شناسان و انديشمندان علوم اجتماعى بوده رضايت‏شغلى افراد و آثار اين رضايت در روحيه آن‏ها و بازدهى كارشان مى‏باشد.اگر كسى به شغل خود علاقه‏مند باشد، خلاقيت و استعداد وى در زمينه كارى‏اش شكوفا خواهد شد و هرگز دچار خستگى و افسردگى نخواهد شد.به عكس، اگر كسى از حرفه‏اش راضى نباشد، هم خودش دچار افسردگى و سرخوردگى مى‏شود و هم كارش بى‏نتيجه خواهد بود و از اين رهگذر، جامعه نيز دچار آسيب خواهد شد.اين مقال، نگاهى به اين موضوع دارد.

تعريف «شغل‏»

«شغل‏» از نظر لغوى، به معناى به كار واداشتن‏كسى است و آنچه مايه مشغوليت مى‏باشد. از طريق اشتغال، فرد فعالانه در جريان توليد و خدمات مشاركت مى‏كند و پاداشى‏نقدى‏ياجنسى‏دريافت مى‏دارد.⁽¹⁾كار و شغل فعاليتى بدنى يا فكرى در جهت توليد و خدمت است.به طور كلى، كار فعاليتى است كه از كسى خواسته شده و در مقابل آن، به وى مزد پرداخت مى‏شود.⁽²⁾به طورخلاصه، مى‏توان گفت: شغل يعنى كارى كه فرد، مشغول به انجام آن است و از طريق آن، هم انجام وظيفه مى‏كند و هم امرار معاش مى‏نمايد.

در تعريفى‏ديگر، «شغل‏» عبارت است از گروهى‏ازموقعيت‏هاى‏مشابه‏دريك‏مؤسسه، اداره يا كارگاه كه افراد واجد شروط خاص، مى‏توانند اين موقعيت‏ها رااحراز كنند و وظايف محوله را انجام دهند.⁽³⁾

تعريف «رضايت‏شغلى‏»

«رضايت‏شغلى‏» مجموعه‏اى از احساسات و باورهاست كه افراد در مورد مشاغل كنونى خود دارند.⁽⁴⁾رضايت‏شغلى يكى از عوامل مهم در موفقيت‏شغلى است; عاملى كه موجب افزايش كارايى و نيز احساس‏رضايت‏فردى‏مى‏گردد.⁽⁵⁾رضايت‏شغلى يعنى دوست داشتن شرايط ولوازم يك شغل، شرايطى‏كه درآن‏كارانجام‏مى‏گيرد و پاداشى كه براى آن دريافت مى‏شود.⁽⁶⁾

با توجه به مطالب مزبور، مى‏توان گفت: «رضايت‏شغلى‏» يعنى احساس خرسندى و خشنودى كه فرد از كار خود مى‏كند و لذتى كه از آن مى‏برد و در پى آن، به شغل خود دل‏گرمى و وابستگى پيدامى‏كند.«رضايت‏شغلى‏» حالتى مطبوع، عاطفى و مثبت‏حاصل از ارزيابى شغل يا تجارب شغلى است; مفهومى داراى ابعاد، جنبه‏ها و عوامل گوناگون كه بايد مجموعه آن‏ها را در نظر گرفت.از جمله اين عوامل، مى‏توان به صفات كارگر و كارمند، نوع كار، محيط كار و روابط انسانى كار اشاره نمود.⁽⁷⁾

فيشر (V.E.Fisher) و هانا (J.V.Hanna) رضايت‏شغلى را عاملى درونى مى‏دانند و آن را نوعى سازگارى عاطفى با شغل و شرايط اشتغال مى‏انگارند; يعنى اگر شغل مورد نظر، لذت مطلوب را براى فرد تامين كند، او از شغلش راضى است.در مقابل، چنانچه‏شغل‏موردنظررضايت‏ولذت‏مطلوب رابه‏فردندهد، دراين‏حالت، اوازكارخودمذمت مى‏نمايد و درصدد تغيير آن برمى‏آيد.⁽⁸⁾

به‏نظر هاپاك (R.Hoppock) «رضايت‏شغلى‏» مفهومى‏پيچيده و چندبعدى است و با عوامل روانى، جسمانى و اجتماعى ارتباط دارد.تنها يك عامل موجب رضايت‏شغلى نمى‏شود، بلكه تركيب معينى از مجموعه عوامل گوناگون سبب مى‏گردد كه شاغل در لحظه معينى از زمان، از شغلش احساس رضايت كند و به خود بگويد كه از شغلش‏راضى‏است وازآن لذت‏مى‏برد.⁽⁹⁾

از تعاريف ارائه شده درباره «رضايت‏شغلى‏» ، چنين برمى‏آيد كه اين مفهوم بيانگر احساسات و نگرش‏هاى مثبتى است كه شخص نسبت‏به شغلش دارد.وقتى گفته مى‏شود كه كسى از رضايت‏شغلى سطح بالايى برخوردار است; يعنى به طور كلى، شغلش را دوست مى‏دارد، براى آن ارزش زيادى قايل است و به‏گونه‏اى مثبت‏به آن مى‏نگرد و در يك كلام، از احساس خوب و مطلوبى نسبت‏به آن برخوردار است.⁽¹¹⁾

عوامل انتخاب شغل

شغل موضوعى است كه انتخاب آن تصادفى نيست، نيازمند عوامل بسيارى است كه عبارتند از:

1- وضع جسمانى

هر شغل‏به‏خصوصيات‏جسمانى مشخصى نياز دارد.در برخى مشاغل، جثه بزرگ و قوى لازم‏است، درحالى‏كه‏دربرخى مشاغل ممكن است اين امر مانع از انجام وظايف باشد.همچنين در بعضى مشاغل، وجود و سلامت‏دست وپالازم‏است، در حالى كه در برخى ديگر، فقدان و يا نقص دست و پا و سايراعضامشكلى‏به‏وجود نمى‏آورد.

2- استعداد

استعداد يكى از عوامل مهم در انتخاب شغل وادامه اشتغال موفقيت‏آميز است. استعداد به معناى مهياشدن، آمادگى و توانايى بر انجام كارى است; توانايى فطرى فرد كه به يادگيرى او كمك مى‏كند و آن را تسريع مى‏نمايد.

بدين معنا، استعداد نحوه و ميزان يادگيرى را در زمينه‏هاى گوناگون در آينده پيش‏بينى مى‏كند و كسى كه در زمينه خاصى استعداد دارد، از تجربيات خود در آن مورد بهره بيش‏ترى مى‏برد.

3- رغبت

«رغبت‏» به معناى ميل داشتن و خواستن و آرزوى چيزى است.همچنين احساس خوشايند يا تمايل و كنجكاوى نسبت‏به چيزى‏ياموضوعى، «رغبت‏» ناميده مى‏شود.رغبت انگيزه مهمى براى تلاش و حركت انسان به حساب مى‏آيد.موفقيت در انجام هر شغلى، مستلزم داشتن رغبت است.

4- امكانات فردى - اجتماعى

علاوه بر موارد مذكور، عوامل ديگرى نظير شخصيت فردى، واقع‏نگرى، امكانات محيطى و نيازهاى جامعه در انتخاب شغل تاثير بسزايى دارد.⁽¹²⁾

به طور خلاصه، مى‏توان گفت: عوامل فردى (از قبيل وضعيت جسمانى، استعداد، رغبت و صفات شخصيتى) ، عوامل اجتماعى (نظير فشار خانواده، ارزش‏هاى اجتماعى و فرهنگى، ميزان امكانات هر جامعه و فرصت‏هايى كه در اختيار افراد قرار مى‏دهد) ، عوامل اقتصادى (همانند فقر و بيكارى) و نيز وراثت و جنسيت در انتخاب شغل مؤثر است.

عوامل رضايت‏شغلى

محققان مدت‏هاست در جست‏وجوى تعيين علل اساسى رضايت از شغل در سازمان و اداره هستند.تاكنون آن‏ها توانسته‏اند به رشته‏اى از عوامل ثابت و مرتبط با ضايت‏شغلى دست‏يابند، اما دست‏يابى به يك الگوى جامع تجربى تحقق نيافته است. مى‏توان به اختصار به چند عامل كه در اين زمينه از اهميت‏بيش‏ترى برخوردارند، اشاره كرد.پورتر (W. Porter) و استيرز (M.Steers) به چهار عامل ذيل اشاره كرده‏اند:

1- عوامل سراسرى سازمان; يعنى متغيرهايى كه به طور وسيع در مورد بيش‏تر كاركنان صدق مى‏كند; مثل حقوق و فرصت‏هاى ارتقا;

2- عوامل بلافصل محيط شغلى; متغيرهايى كه گروه‏هاى شغلى را تشكيل مى‏دهد; همانند شيوه سرپرستى و كيفيت روابط با همكاران، شرايط كار و محل كار;

3- عوامل محتوايى يا فعاليت‏هاى بالفعل شغلى; مانند قلمرو شغل (ميزان تنوع، استقلال‏ومسؤوليت) و وضوح نقش;

4- عوامل فردى; ويژگى‏هايى كه يك فرد را از ديگرى متمايز مى‏سازد; همچون سن، سنوات خدمت و شخصيت (اعتماد به نفس، عزم و بلوغ).⁽¹³⁾به جدول شماره (1) توجه كنيد.

لاك (E. A. Locke) مهم‏ترين عوامل مؤثر بر رضايت‏شغلى را چنين خلاصه مى‏كند:

1.كار پر مخاطره ذهنى كه فرد مى‏تواند با موفقيت‏با آن سازگار شود (موفقيت در سازگارى با كار) ;

2.علاقه فردى به خود شغل كه هر قدر علاقه فرد به شغل بيش‏تر باشد ميزان رضايت او بيش‏تر خواهد بود;

3.كارى كه از نظر جسمانى بيش از حد خسته‏كننده نباشد (هر قدر فرد بيش‏تر خسته شود، رضايتش كم‏تر خواهد بود و هر قدر كم‏تر خسته شود ميزان رضايتش بيش‏تر خواهد بود) ;

4.پاداش براى علمكرد، منصفانه، آموزنده و منطبق با خواست فرد باشد;

5.شرايط كار كه با نيازهاى فيزيكى سازگار باشد و به اهداف شغلى كمك كند;

6.احساس احترام به نفس از سوى شاغل; او هر قدر از سوى ديگران نسبت‏به خود بيش‏تر احساس احترام كند، ميزان رضايتش بيش‏تر خواهد بود;

7.عواملى كه در محيط كار، نياز به ارزش‏هاى شغلى را تسهيل مى‏كند; از قبيل افزايش حقوق و ترفيع.⁽¹⁴⁾

انصاف و عدالت در پرداخت نيز با رضايت‏شغلى ارتباط دارد.هر قدر انصاف و عدالت در پرداخت‏بيش‏تر و بهتر رعايت‏شود، ميزان رضايت‏شغلى بالاتر است و هر قدر ميزان رضايت‏بيش‏تر باشد، عملكرد كارگر و كارمند نيز بالاتر مى‏رود.همچنين رضايت‏شغلى به وسيله پرداخت پاداش و تشويق كردن نيز بالا مى‏رود.نگرش‏هاى فرهنگى، خدمات درمانى و تسهيلات رفاهى در بالا بردن ميزان رضايت‏شغلى دخالت دارند.⁽¹⁵⁾

جورج و جونز چهار عامل اساسى را در ميزان و سطح رضايت‏شغلى مؤثر مى‏دانند:

1.شخصيت و صفات شخصيتى; 2.ارزش‏ها; 3.موقعيت كار و شغل; 4.تاثير اجتماعى.⁽¹⁶⁾

هر يك از اين عوامل اساسى چهارگانه، با زيرمجموعه‏هاى آن در شكل (1) منعكس شده است:

برخى ديگر نيز براى رضايت‏شغلى ده عامل را ذكر كرده‏اند: ايمنى و بهداشت كار، ساعات كار و نوبت كارى، امنيت‏شغلى و پيشرفت كار، برخورد عادلانه در محل كار و ميزان جذب كاركنان در سازمان، مشاركت كاركنان و كارمندان در تصميم‏گيرى، محتواى كار و تحقق ظرفيت‏هاى كارى كارمندان و كاركنان، تغييرات در سازمان كار، پاداش كافى و عادلانه، مسؤوليت اجتماعى، كار و خانواده و فراغت.⁽¹⁷⁾

وودمن (W. Woodman) و هل ريجل (Don Hellriegel) در كتاب خود، در بحث عوامل مؤثر بر رضايت‏شغلى، به اين عوامل اشاره مى‏كنند: صفات كارگر و كارمند، نوع كار، محيط كار، و روابط انسانى كار.⁽¹⁸⁾

شرتزر (Bruce. E. shertzer) عوامل ذيل را در رضايت‏مندى شغلى مؤثر مى‏داند: حقوق، امنيت كارى و ثبات شغلى، شرايط كارى خوب، امكان پيشرفت و ترقى، و روابط انسانى.⁽¹⁹⁾

كورمن اين عوامل مؤثر را به دو دسته تقسيم مى‏كند:

1.عوامل محيطى; مثل سطح شغل، محتواى شغل، رهبرى ملاحظه كار، دست‏مزد و فرصت‏هاى ترفيع;

2.عوامل شخصى; مثل سن، سطح تحصيلات و جنسيت.

هر قدر شغل از لحاظ سطح، مسؤوليت، استقلال و تنوع بالاتر باشد، مطلوب‏تر است، هر چند به نسبتى كه فرد در سطح بالاترى قرار داشته باشد (بر حسب تحصيلات، توانايى‏ها و مانند آن) ، سطح لازم اين خصوصيات براى كسب خشنودى بايد بالاتر باشد.⁽²⁰⁾

همان‏گونه كه ملاحظه مى‏شود، صاحب‏نظران بسيارى به ذكر عوامل مؤثر در رضايت‏شغلى پرداخته‏اند.با نظرى اجمالى به نوشته‏هاى اينان، چنين به نظر مى‏رسد كه بسيارى از اين عوامل مشترك مى‏باشد.بنابراين، در جمع‏بندى، اين عوامل را مى‏توان چنين ذكر كرد:

1- عامل اجتماعى (ناشى از جامعه و محيطى كه فرد در آن زندگى مى‏كند و نشانگر سطح فرهنگ و ديدگاه‏هاى مورد قبول جامعه اوست; مانند ميزان ارزش و مقام اجتماعى كارگر و كارمند) ;

2- نفس كار (عامل محتوايى كار كه مربوط به ذات كار مى‏باشد و از احساس علاقه به شغل مورد نظر ناشى مى‏شود) ;

3- محيط كار (هر عاملى كه با محيط كارى و فضاى كارى سر و كار دارد; مثل ساختمان فيزيكى محل كار و آب و هوا).

آثار وجود رضايت‏شغلى

آگاهى از نتايج مهم رضايت از شغل به اندازه‏شناخت‏آنچه‏موجب‏رضايت‏مى‏شود، اهميت دارد.اين نتايج عبارت است از:

الف - رضايت و ترك خدمت

رضايت از شغل و ترك خدمت‏با يكديگر رابطه دارند.وروم (V. H. Vroom) پى برد كه دامنه همبستگى بين اين دو متغير در بررسى‏هاى گوناگون، از 25% - تا 42% - است.سپس پورتر و استيرز در پانزده بررسى، پى بردند كه همبستگى ميان رضايت و ترك خدمت 25% - است.⁽²¹⁾بازنگران قرن اخير، كه به بررسى رابطه بين رضايت‏شغلى و رها كردن شغل پرداخته‏اند، گزارش مى‏دهند كه بين اين دو يك رابطه منفى برقرار است; يعنى اگر

كاركنان از شغل خود راضى باشند، كار خود را رها نخواهند كرد و اگر از شغل خود راضى نباشند، به رها كردن شغل خود مبادرت مى‏ورزند.لاك در سال 1976 نيز گزارش تقريبا مشابهى ارائه داد.⁽²²⁾

ب - رضايت از شغل و غيبت از كار

شواهد نشان مى‏دهد كه رابطه‏اى معتدل و معكوس بين رضايت از شغل و غيبت كاركنان از محل كار خود وجود دارد.وروم در چندين بررسى نشان داد كه دامنه همبستگى از 14% - تا 38% - است.اين بررسى مورد تاييد پورتر و استيرز و ديگران نيز قرار گرفت.⁽²³⁾

ج - رضايت و عملكرد

يكى از بحث‏انگيزترين مباحث در زمينه رضايت‏شغلى، ارتباط آن با عملكرد است.سه نظريه در اين باره ارائه شده است:

1.رضايت موجب عملكرد مى‏شود;

2.عملكرد موجب رضايت مى‏شود;

3.پاداش، بين عملكرد و رضايت‏به عنوان واسطه عمل مى‏كند;

دو نظريه نخست از حمايت ضعيفى برخوردار است، اما نظريه سوم، كه بر اساس آن، پاداش به عنوان واسطه عملكرد و رضايت عمل كند، از حمايت‏بيش‏ترى برخوردار مى‏باشد. عملكرد قبلى موجب دريافت پاداش درونى (احساس كام‏يابى شخصى) و پاداش برونى (حقوق و ترفيع) مى‏شود.اين‏پاداش به‏نوبه‏خود، هم عملكرد آينده فرد را بالا مى‏برد و هم در بالا بردن ميزان رضايت‏شغلى او مؤثر است.⁽²⁴⁾

وروم در تحقيقات خود، به دست آورد كه بين رضايت‏شغلى و ميزان كارايى و عملكرد، رابطه مثبتى وجود دارد.⁽²⁵⁾

استيرز وپورتر در كتاب‏خود مى‏گويند: هر قدر انگيزه كارى كارمند و كارگر بالاتر باشد و هر قدر نگرش او به شغلش مثبت‏تر باشد (از كارش راضى‏تر باشد) ، عملكرد او نيز در سطحى بالاتر خواهد بود.به عكس، هر قدر انگيزه و نگرش مثبت نسبت‏به كار، پايين‏تر باشد (رضايت از كار كم‏تر باشد) ، عملكرد فرد نيز در سطح پايين‏ترى قرار خواهد گرفت.⁽²⁶⁾

د - تاثيررضايت‏شغلى بر سازمان

ارزيابى‏ها نشان مى‏دهد كه هرگاه كاركنان يك سازمان از شغل خود رضايت داشته باشند، سازمان آن‏ها نيز داراى اثرات مثبتى خواهد بود و به صورت يك سازمان اثر بخش و مفيد درخواهد آمد.⁽²⁷⁾

+ نوشته شده در سه شنبه سی و یکم فروردین ۱۳۸۹ساعت 22:0 توسط عزیز زارع کارشناس آموزش راهنمایی |

درباره وبلاگ

سلام این وبلاگ شخصی بوده ولی ممکن است مطالبی پیرامون محیط کاری خودم در مدارس راهنمایی منطقه خرامه فارس به عنوان سرگروه آموزشی مدیران ارائه نمایم.عزیز زارع کارشناس ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه شیراز فارغ التحصیل 18/3/84مدیر مدرسه راهنمایی امام رضا
(ع)روستای حسین آباد کربال با21سال سابقه آموزشی متولد1/6/1350 باکدپرسنلی60504354 بنده به اتفاق برادر بزرگوارم آقای غلامعلی مظفری مسئولیت گروههای آموزشی مقطع راهنمائی خرامه به ما واگذار گردید و با نداشتن امکانات و در آمد با رضایت خدا شروع و هیچ جشم داشتی از نظر مالی و تشویقی نداریم و نخواهیم داشت و تا آنجا که توان داریم تا بررسی اوراق و ارزیابی از مدیران ایستاده ایم و اگر سال آینده هم به شیراز منتقل نشدم باز هم حاضرم از جان و دل مایه بگذارم و تجربه خود را به دیگران هم منتقل نمایم ارادتمند همه شما سروران عزیز تر از خودم هستم و خواهم بود و از همه شما مدیران در کوتاهی کردن خودم و دیگر سرگروههای آموزشی معذرت می خواهم .امیدوارم که من حقیر را بخشیده باشید